Σημαντικά Νέα

Army of Immortals

Οι Μanowar είναι μια από τις πιο γνωστές μπάντες στον ευρύτερο χώρο του metal και μια από τις αγαπημένες μου.

Σχηματίστηκαν το 1980 στο Auburn της Νέας Υόρκης κάνοντας τα πρώτα τους βήματα . Τα πράγματα ξεκίνησαν όταν ο μπασίστας Joey DeMaio, δουλεύοντας ως τεχνικός σε περιοδεία των Black Sabbath, γνωρίστηκε με τον μελλοντικό κιθαρίστα του γκρούπ Ross Friedman. Μόλις τελείωσε η περιοδεία των Sabbath και έμειναν οι δυο τους χωρίς δουλειά, αποφάσισαν (surprise!) να φτιάξουν μπάντα και επιστράτευσαν ως τραγουδιστή τον φίλο του deMaio Eric Adams, και ως ντράμερ τον Carl Cenedy.
Εν μέσω live σε συνοικιακά clubs και πρόβας, έκαναν ένα demo με δικά τους κομμάτια (μέχρι τότε έπαιζαν διασκευές) και άρχισαν να κυνηγούν δισκογραφικές.Κάπου εκεί ο Cenedy κουράστηκε και έφυγε, ανοίγοντας τον δρόμο για αντικατάσταση του από τον Donnie Hamzik.

Δεν άργησε μια δισκογραφική να δείξει ενδιαφέρον και το πρώτο album το αριστούργημα Battle Hymns είναι γεγονός.

Το πρώτο αυτό album έδωσε το στίγμα της μπάντας με δυνατό ήχο, στιβαρό μπάσο, μετρημένες μεταλλικές κιθάρες και μια φωνή που ξύπνησε τους Θεούς. Τα λόγια αφορούσαν μεταξύ άλλων ηρωική φαντασία, Νορβηγική μυθολογία και πάθος!
Στην περιοδεία που ακολούθησε το δίσκο ο Hamzik κουράστηκε αρκετά (?) και αντικαταστάθηκε και αυτός με τη σειρά του από τον Scott Colombus.

H επιστροφή στο studio τους βρήκε με νέα δισκογραφική και πολλές ορέξεις, οπότε αυτό που προορίζονταν για EP έγινε πλήρης δίσκος, το εξαιρετικό into glory ride


Το θέμα της ηρωικής φαντασίας συνεχίζεται και σε αυτό το δίσκο με κομμάτια "διαμάντια". Το κοινό τους μεγάλωνε σε πλήθος, ιδιαίτερα στην Αγγλία όπου είχαν προγραμματίσει μια εκτεταμένη περιοδεία. Αυτή η περιοδεία εν τέλει ακυρώθηκε και στο επόμενο δίσκο τους οι Manowar αφιέρωσαν τίτλο και κομμάτι στους οπαδούς τους στην Αγγλία που απογοητεύτηκαν. Το όνομα του δίσκου Hail to England.


Να μην επαναλαμβανόμαστε, δίσκος σταθμός στο είδος του.Αποθεώθηκε από οπαδούς και κριτικούς δικαίως. Στο promotional tour έγινε της ... ακολασίας!

Γεμάτοι όρεξη για μουσική (κοινώς γκαβλ...)  μετά από δέκα μήνες (all men play on ten!) κυκλοφορούν ένα από τους καλύτερους δίσκους τους, το Sign of the Hammer.


Μεγάλη επιτυχία, και ένας από τους αγαπημένους μου δίσκους, ο οποίος στηρίχτηκε με 2 χρόνια περιοδεία. Norse Gods of War...

Κατόπιν ακολουθεί η μία "πατάτα" μετά την άλλη (με την εξαίρεση του φοβερού Kings of Metal), και όσα live album δεν έχει βγάλει ποτέ μπάντα τα κυκλοφόρησαν οι Manowar (έχω χάσει το μέτρημα).

Από ένα σημείο και μετά αντί να τους ενδιαφέρει η μουσική, άρχισαν να "πουλάνε" στύλ ζωής, t-shirt, βιβλία, DVD, προφυλακτικά, εσώρουχα κτλ.

Τους έχω δεί live 3 φορές και η μία το 2008 ήταν καταπληκτική, οπότε θεωρώ οτι  αν μου χρωστούσαν κάτι, το έχουν ξεπληρώσει και εγώ μπορώ να συνεχίσω τη ζωή μου έχοντας τις καλές αναμνήσεις από εκείνες τις εποχές που η μουσική ήταν αληθινή. Πλέον και οι ίδιοι έχουν κουραστεί και αυτό εγώ το βλέπω.

Το 2011 επανηχογράφησαν τον πρώτο τους δίσκο Battle Hymns με το κενό του μεγάλου Orson Welles να αναπληρώνεται από τον εξ' ίσου μεγάλο Christopher Lee.
He broke the laws of the elders...