Σημαντικά Νέα

The Power and the Might - Man of War




 Στην αυγή της παρακμής του ανθρώπινου γένους έχουν χαθεί προ πολλού τα ιδανικά και οι "καθαρές" αρχέγονες αξίες της ζωής...

Όσοι διάλεξαν το δρόμο της αναζήτησης κατέληξαν δακτυλοδεικτούμενοι και δεν ανήκουν στα "πλαίσια" της κοινωνίας μας!

Ο εύκολος δρόμος είναι να είσαι "μέσα" σε όλα, να μην διαφέρεις και αν είναι δυνατόν να έχεις την ησυχία σου χωρίς να σε ενοχλεί τίποτα! Να καταφέρνεις με διάφορους πλάγιους τρόπους να απολαμβάνεις χρήμα, δόξα και "καλή ζωή" με το δυνατόν λιγότερο κόστος....
Με μια απλή λέξη το σημερινό "λαμόγιο" είναι η ταμπέλα που μπορεί να χαρακτηρίσει τον άνθρωπο του σήμερα, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, φύλου ή ηλικίας!

Κάποιοι παρέκκλιναν της γραμμής που ορίστηκε και φλέρταραν έντονα "εκτός πλαισίου". Συνήθως είναι άνθρωποι νέοι, που το αίμα τους βράζει, που διψάνε να μάθουν, να αλλάξουν και τελικά (αν τα καταφέρουν) να βρουν!


Μετά από αυτό τον πρόλογο οφείλω να μπω στο θέμα: Το θέμα είναι οι Manowar, ένα συγκρότημα προερχόμενο από την Αμερική, που μας έχει ποτίσει με χιλιάδες "δήθεν" τρόπους ζωής και αντιμετώπισης των πραγμάτων...!!!!

Εκεί πίσω στα 1985 - 1987 έπαιρνα το βάπτισμα του πυρός στην σκληρή μουσική από τον ξάδερφό μου (κατά 3 χρόνια μεγαλύτερό μου!).

Με τους γονείς μου να με διδάσκουν τιμιότητα και ειλικρίνεια, και τους Manowar να έρχονται στο τότε ολοκαίνουργιο φορητό ραδιοκασετόφωνό μου δεν άργησα να συνειδητοποιήσω ότι αποζητάω τη ζωή του πολεμιστή που προασπίζεται με πάθος τα ιδανικά του, που ζει με πάθος τα πάθη του, που ΔΕΝ πολεμάει για να αλλάξει αυτό το μάταιο κόσμο, αλλά πολεμάει τον κόσμο που θέλει να τον αφομοιώσει και να τον ισοπεδώσει....

Είναι σαφέστατο γεγονός ότι ο κόσμος ζηλεύει φθονεί και προσπαθεί πάντα να σε φέρει στα δικά του μέτρα και σταθμά, για να μπορεί μετά να σε ξεφτιλίσει και να σε περιγελάσει...

 Οι Manowar είχαν την χρυσή εποχή τους την δεκαετία του '80. Η μουσική και το metal δεν θα ήταν ίδιο χωρίς αυτούς...
Ήταν (και μέχρι στιγμής είναι) το μόνο συγκρότημα που μετέδωσε ένα σκληροπυρηνικό μήνυμα σε πάρα πολύ κόσμο. Ίσως και για αυτό ακριβώς τον λόγο  κάποιοι ξεκίνησαν να ακούν Metal λόγω Manowar, αλλά και κάποιες άλλες ψυχές αναζήτησαν τον sword and sorcery εαυτό τους...

Όταν οι λέξεις ανδρεία και τιμή έμοιαζαν πλέον ξεχασμένες, όταν πλέον είχαν χαλιναγωγηθεί τα αληθινά και έμφυτα πάθη, οι Manowar ήρθαν να μας σκουντήξουν με τη λαβή του ατσάλινου ευθύβολου σπαθιού!

You were called by the Gods, their powers to wield.
Guard well the secret of steel

Στους πρώτους 6 δίσκους ξεδιπλώθηκε το μεγαλείο της ηρωικής μουσικής και εδραιώθηκε στους οπαδούς όχι μόνο σαν ηχητικό άκουσμα αλλά και σαν στάση ζωής. Το "kings of metal" έφερε δικαίως τον τίτλο του. Τα "into glory ride", "hail to England", "sign of the hammer" είναι τα σπαθιά που ατενίζουν από ψηλά όλο το μουσικό στερέωμα ενώ το "Fighting the world" περιείχε πιο "γήινο" Heavy Metal με κάποια πιο απλά και συναυλιακά κομμάτια  αλλά δεν παύει να είναι ένα φοβερό άλμπουμ. Το ότι έδωσε την αφορμή στα ανθρωπάρια να κατηγορήσουν τους δημιουργούς του είναι κάτι ανάξιο λόγου... Θα το έκαναν έτσι κι αλλιώς άλλωστε...

Μετά το "kings of metal" αποχωρεί ο Ross the Boss και προσωπικά βλέπω τους Manowar να μεταλλάσσονται σε Joey de Maio's Manowar...

Κι εκεί αρχίζουν κάποια ... θέματα!
Ο De Maio ήταν πάντα ο βασικός συνθέτης, αλλά και αυτός που κανονίζει την προώθηση, τις συνεντεύξεις αλλά και το ποια μέλη θα έχει δίπλα του...

Πλέον τα στούντιο άλμπουμ έχουν αραιώσει υπερβολικά και η μπάντα βγάζει λεφτά περιοδεύοντας... και περιοδεύοντας.... και....

Φοβάμαι ότι η αιτία που κάποια μέλη έφυγαν είναι ο De Maio. Και ίσως και που κάποιοι οπαδοί έφυγαν και φεύγουν...

Θεωρώ ότι ο μουσικός πρέπει να έχει αρχή και τέλος. Οφείλει να σέβεται τους ακροατές του, καταρχήν με το να δημιουργεί μουσική. Εδώ δημιουργώ εγώ μουσική στο σπίτι μου, τι διάολο κάνει ένας επαγγελματίας???

Και αυτές σου τις δημιουργίες βγαίνεις έξω μετά και τις "δίνεις" ζωντανά στον κόσμο... Δεν υπάρχει έμπνευση πλέον? Ένα EP κάθε 4 χρόνια είναι μάλλον τραγικό...


Δισκογραφία στις δεκαετίες '90 και '00:

- "The Triumph of Steel" - 1992

To πιο "γρήγορο" άλμπουμ των Manowar με εξέχουσα σημασία για την Ελλάδα, λόγω του έπους της Ιλιάδας που λαμβάνει χώρα στο "Agony and Ecstasy"
Περιλαμβάνει και αρκετές συνθετικές ακρότητες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί!


- "Louder than Hell" - 1996

Quiter than Manowar! Πολύ απλό άλμπουμ! Συναυλιακό αλλά λείπει το έπος... Γιατί?


- "Warriors of the World" 2002

Είχε προηγηθεί το single "Dawn of Battle" και επιτέλους μετά από το Kings of Metal ένα εξαιρετικό άλμπουμ που μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τις παλιές καλές εποχές.
Αν και δεν είναι τόσο εξαιρετικά καλό παρόλα αυτά είναι σπουδαίο! Είναι για μένα το καλύτερο άλμπουμ της "χωρίς Ross" εποχής και κρατάει τους Manowar ψηλά στο πεδίο της μάχης.

Η μόνη μαύρη τρύπα για μένα είναι αυτή η ... american trilogy...!


- "Sons of Odin" EP - 2006

Μαζί με το single "king of kings" δίνουν τροφή στη φαντασία για το επερχόμενο άλμπουμ...

- "Godz of War" - 2007

Θα μπορούσε να έχει 40 λεπτά διάρκεια και όχι 60 και βάλε...
Μερικά επικά κομμάτια πανάξια δομημένα, ανακατεμένα όμως με την άκρατη εγωκρατία του Joey De Maio. Κάποτε ήσουν μπασίστας και τώρα στα γεράματα μου έγινες ...αφηγητής!

Και ούτε καν κάνεις τον κόπο να βάλεις τον Adams να απαγγείλει!!! Τόσα χρόνια περιμένει ο κόσμος να ακούσει ΜΟΥΣΙΚΗ, το μεγαλείο που τον ανασταίνει!
Και μου χαραμίζεις σχεδόν το μισό άλμπουμ στις ... αφηγήσεις σου! Κρίμα...

Ακόμη και στα live πλέον ο De Maio μονολογεί μόνος του...


- "Thunder in the sky" EP - 2009

Πολύ καλό που επίσης ανοίγει την όρεξη για νέο άλμπουμ αλλά....

Αλλά μετράω 4 κανονικά studio άλμπουμ σε 20 χρόνια! Και αυτό δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω.... Αλλά σίγουρα δεν μου έρχεται καμία "κόσμια" λέξη...

Θα τους ευχαριστήσω για όσα μου προσέφεραν όλα αυτά τα χρόνια... είναι άλλωστε και ο λόγος που παίζω κιθάρα αλλά και που ασχολήθηκα με τη δημιουργία μουσικής...

Τους απόλαυσα και ζωντανά και είχα και την ευκαιρία να τους δω ακόμη και στο αεροδρόμιο όταν πρωτοήρθαν στην Ελλάδα...

Το πιο σημαντικό είναι ότι ένιωθα τους Manowar σαν αδέρφια μου, σαν συμπολεμιστές σε αυτό το μάταιο κόσμο... Και ξέρω ότι υπάρχουν κι άλλα "αδέρφια" εκεί έξω.

Το κεφάλι ψηλά και προφυλάξτε τις πολύτιμες αξίες σας...

I'm in the ground, I'm in the air, I'm all
I live in the hearts of all men
I'm the call to greatness
Not all can hear
I awaken the creator, in those who dare
And the day will come, when we all must die
And enter the mountainside

Tall as a mountain, I'm gonna tear through the sky
Life's for the taking
Like a man is a mountainside
Greatness waits for those who try
None can teach you, it's all inside
Just climb ...



Υ.Γ. Η δισκογραφία των Manowar την δεκαετία του '80 καλύφθηκε από προηγούμενη ανάρτηση...

Γίνεται συζήτηση μόνο για τα studio albums..

Το παρόν θέμα επίτηδες δεν περιέχει εξώφυλλα, εικόνες και λοιπά στοιχεία που θα "ομορφύνουν" την ανάρτηση και το ιστολόγιο...

 Απευθύνεται σε όσους γνωρίζουν και είναι ουσιαστικά μια απλή "συζήτηση - κουβέντα" γραμμένη σαν ένα ηλεκτρονικό γράμμα...


.