Σημαντικά Νέα

Accept 'Blind Rage' Review



Το "Blind Rage" είναι το 14ο Album των βετεράνων Accept και το 3ο με τον νέο τραγουδιστή Mark Tornillo. Έχουν προηγηθεί τα "Stalingrad" του 2012 και "Blood of the Nations" του 2010.

Η λίστα των κομματιών:
1. "Stampede"  
2. "Dying Breed"  
3. "Dark Side of My Heart"  
4. "Fall of the Empire"  
5. "Trail of Tears"  
6. "Wanna Be Free"  
7. "200 Years"  
8. "Bloodbath Mastermind"  
9. "From the Ashes We Rise"  
10. "The Curse"
11. "Final Journey"  

Ας δούμε αναλυτικά τα κομμάτια.Ξεκινάμε με το "Stampede" του οποίου οι κιθάρες είναι γνώριμες Accept και ο ρυθμός του κερδίζει τον ακροατή. Τα φωνητικά είναι αξιοπρεπή σίγουρα δεν θα τα χαλάσουμε εκεί. Κατόπιν το "Dying Breed" είναι θα έλεγα κλασσικό Accept κομμάτι με στακάτο ρυθμό και ο νέος τραγουδιστής καλός στο ρόλο του διαλύει αμφιβολίες σε φανατικούς οπαδούς του Udo. Το "Dark Side of my Heart" εξίσου δυναμικό με τα προηγούμενα κομμάτια προσφέρει λιγότερη Metal ουσία και περισσότερο ωραίο feeling. O Mark Tornillo παρά τα 51 έτη του έχει "ψυχή" στην ερμηνεία του κομματιού. Το "Fall of the Empire" έχει ενδιαφέρουσα κιθαριστική εισαγωγή και ρυθμό, με ερμηνεία χαμηλών τόνων απ τον Tornillo, από τα ενδιαφέροντα κομμάτια του δίσκου. Το επόμενο "Trail of Tears" μπαίνει δυναμικά με λάθος ρυθμό όμως για Accept, "στραβοπάτημα" του δίσκου σε αυτή την περίπτωση, παρ' ότι οι κιθάρες είναι καλοδουλεμένες και τα drums σωστά. Μετά έχουμε το "Wanna be Free" (γιατί Αμερικάνικη διάλεκτο boys?) που είναι ένα τυπικό Rock κομμάτι χωρίς ουσία, θα προσπεράσουμε. Το "200 Years" μας επαναφέρει σε Accept ρυθμούς αλλά αυτό που δεν μου άρεσε είναι η μίμηση το τραγουδιστή της ερμηνείας του Udo, ελπίζω να μου φάνηκε γιατί το κομμάτι είναι εξαιρετικό με μεστές κιθάρες και σωστά τύμπανα. Το επόμενο "Bloodbath Mastermind" συνεχίζει το εξαιρετικό σερί από δυναμικά/ωραία κομμάτια όντας Accept στα καλά τους. Το "From the Ashes We Rise" έχει αρχικά ένα AC/DC αίσθημα που με βρίσκει σύμφωνο, για να γυρίσει στη συνέχεια σε αναγνωρίσιμες Accept φόρμες, από τα πολύ καλά του δίσκου. Επόμενο το "The Curse" που πάσχει λίγο στην ερμηνεία αλλά το rythm section είναι άψογο, συνολικά το κομμάτι είναι διεκπεραιωτικό. Το τελευταίο κομμάτι "Final Journey" μας επιφυλάσσει ένα καλό κλείσιμο του δίσκου. Ο Tornillo μετρημένος στην ερμηνεία και κιθάρες-μπάσο και drums έχουν πιάσει το νόημα.

Οι Accept προωθούν το brand τους ως "Τευτονικό Heavy Metal" και απ' ότι φαίνεται έχουν δίκιο. Οι καλοδουλεμένες κιθάρες είναι μέσα στο πρόγραμμα και υπάρχουν ακόμα ιαχές του ένδοξου παρελθόντος. Ο Udo απουσιάζει και ασχολείται με τις προσωπικές του δουλειές, αλλά αυτό δεν είναι όσο κακό θα περίμενε κανείς, ο δίσκος δείχνει σαφώς ότι με την καινούργια σύνθεση τα μέλη του συγκροτήματος έχουν ακόμη πολλά να δώσουν. Συνολικά ο δίσκος είναι πολύ καλός και φαίνεται ότι στα μέλη αρέσει αυτό που κάνουν και δεν είναι μόνος στόχος οι πωλήσεις και το χρήμα. Έκπληξη αποτελεί ο ισορροπημένος χαρακτήρας του δίσκου που η παραγωγή δεν έπνιξε με τις σημερινές καλογυαλισμένες επεμβάσεις των Η/Υ που είναι διαθέσιμες.
Αγοράστε αν είστε φίλοι άφοβα.

Βαθμολογία: 8,5/10