Σημαντικά Νέα

Dio Live in London: Hammersmith Apollo 1993

Dio
Live in London: Hammersmith Apollo 1993


01. Stand Up and Shout
02. Strange Highways
03. Don't Talk to Strangers
04. Evilution
05. Pain
06. The Mob Rules
07. Children of the Sea
08. Holy Diver
09. Heaven and Hell
10. Man On the Silver Mountain
11. Drum Solo
12. Heaven and Hell (Reprise)
13. Jesus, Mary & The Holy Ghost
14. Hollywood Black
15. The Last in Line
16. Rainbow in the Dark
17. We Rock
18. Here's to You

Ο Ronnie James Dio ήταν σε ένα κομβικό σημείο της καριέρας του το 1993 με την κυκλοφορία του δίσκου "strange highways". Είχε προηγηθεί η σύντομη επανένωση με τους Black Sabbath και η κυκλοφορία του "Dehumanizer" με την αντίστοιχη περιοδεία, συνέχεια της οποίας δεν υπήρξε για πολλά χρόνια.

Το "Strange Highways" δεν αποτέλεσε την επιτυχία που θα περίμενε κανείς από το Dio, άλλωστε η εποχή άλλαζε με το παραδοσιακό metal να δίνει τη θέση του στο καθαρό rock και το τότε ανερχόμενο grunge. Αγοραστές ήταν οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί, συνέπεια του οποίου ήταν ο Dio να παίζει σε όλο και πιο μικρούς χώρους, κάτι που δεν μπορεί να διακρίνει εύκολα κάποιος που βλέπει αυτή τη συναυλία στο Hammersmith Apollo, δεδομένου ότι είναι γεμάτο.

Με έξι κομμάτια από το τότε νέο δίσκο, ο Dio πλαισιώνεται από τους vinnie appice, Jeff Pilson, Tracy grijalva. Η ομάδα αυτή δεν είναι η πιο δυνατή που έχει κατεβάσει ο Ronnie στον στίβο της μάχης και αυτό ευτυχώς δεν είναι συνεχώς ορατό. Αυτό που είναι ο συνδετικός κρίκος στην παράσταση είναι ο ίδιος ο Ronnie, είναι όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς από ένα θρύλο του metal.

Πέρα από τα κομμάτια του τελευταίου δίσκου ακούμε και κομμάτια από όλη τη καριέρα του Dio που περιλαμβάνει και τους black sabbath όπως επίσης και τους rainbow. Οι οπαδοί φαίνονται να περνούν υπέροχα και να είναι σε μαγικά μέρη, αφού και οι εκτελέσεις των κομματιών όπως και ο ήχος είναι σε καλό επίπεδο.

Το set ξεκινά με το "stand up and shout" ως ιδανικό κομμάτι για την εισαγωγή, ακολουθούμενο με το "strange highways" όπου ο Dio είναι το επίκεντρο της σκηνής.
Τα πλήθη ξεσηκώνονται με το "don't talk to strangers" και μπορεί κανείς να εντοπίσει τον δεσμό που ενώνει κοινό και ερμηνευτές. Ο vinnie είναι το ίδιο υπεύθυνος για τον ήχο του συγκροτήματος όπως και ο Ronnie και στο medley των sabbath τα πράγματα είναι δεμένα και ο αυτοσχεδιασμός σωστός εκεί που πρέπει. Ακολουθούν κομμάτια από το "strange highways" και σε κομβικό σημείο το "holy diver", που είναι πιο χαλαρό από ότι έχουμε συνηθίσει. Μια παθιασμένη εκτέλεση του "the last in line" είναι βάλσαμο στα αυτιά του κοινού και ο Dio δεν απογοητεύει, αφιερωμένο αιώνια στους οπαδούς του. Το αθάνατο "rainbow in the dark" ξεσηκώνει κέφια στο κοινό και θυμίζει εποχές άλλες. Τελειώνουμε με "we rock" και "here's to you" με το συγκρότημα να το απολαμβάνει και να μας υπενθυμίζει γιατί ο Ronnie είναι εκεί που είναι στη συνείδηση των οπαδών.

Η απουσία του Ronnie στη σημερινή εποχή είναι έντονη όπως και το κενό που άφησε πίσω του. Ευτυχώς η η κληρονομιά του είναι επίσης μεγάλη και μπορεί αυτή η συναυλία να μην ειναι η καλύτερη του αλλά είναι ψηλά στα στάνταρ που μας έχει συνηθίσει.

We salute you Ronnie. 

Βαθμολογία: 8/10