pic

pic

Live Shows

News

Album Releases

Interviews

Videos



H δεύτερη κυκλοφορία του supergroup της heavy/rock/power μουσικής, των Unisonic είναι εδώ. Ο τίτλος του δίσκου είναι "Light of Dawn" και κυκλοφόρησε 1η Αυγούστου με το εξώφυλλο να έχει γίνει από τον Martin Haeusler.

Οι Unisonic είναι ένα project αποτελούμενο από τους Michael Kiske, Kai Hansen, Dennis Ward, Mandy Meyer και Kosta Zafiriou. Μετά από την πρώτη τους κυκλοφορία το 2012 με το ομώνυμο τίτλο και μερικά άλλα EP ενδιάμεσα, ο νέος δίσκος συνεχίζει τη ιδιότυπη θεματική με την μείξη hard rock/heavy/power metal.

τα κομμάτια του δίσκου:

1. "Venite 2.0"
2. "Your Time Has Come"
3. "Exceptional"
4. "For the Kingdom"
5. "Not Gonna Take Anymore"
6. "Night of the Long Knives"
7. "Find Shelter"
8. "Blood"
9. "When the Deed Is Done"
10. "Throne of the Dawn"
11. "Manhunter"
12. "You and I"
13. "Judgement Day (Digipak bonus track)"
14. "Dare (Japanese bonus track)"

Ξεκινάμε με το εισαγωγικό "Venite 2.0" που είναι ένα ambient ορχηστρικό κομμάτι για να μας ανοίξει την όρεξη. Το επόμενο "Your Time Has Come" μας βάζει στο κλίμα, αντιπροσωπευτικό Power Metal με γρήγορες κιθάρες, τυπικό ρυθμό του είδους και αξιοπρεπή φωνητικά από τον Michael Kiske. Οι ενορχηστρώσεις είναι επίσης τυπικές/καλές του είδους και έχουμε μπει με το δεξί στο δίσκο. Το "Exceptional" που ακολουθεί έχει steampunk ρυθμό με ένα Kiske σε κέφια και Hard Rock διαθέσεις, ο Kai Hansen σχετικά λιτός και ουσιαστικός για τις απαιτήσεις του κομματιού. Το "For the Kingdom" στη συνέχεια επαναφέρει γρήγορους ρυθμούς και έχουμε εξαιρετική συνεργασία μεταξύ των μελών του συγκροτήματος, η φωνή του Kiske μπορεί να μην είναι στα επίπεδα του παρελθόντος αλλά έχει παρουσία και αίσθηση "καθήκοντος", ο Hansen τυπικός Γερμανός παραδίδει ένα δουλεμένο τεχνικό μέρος, ο drummer άφαντος. Επόμενο το "Not Gonna take Anymore" παρότι καλοδουλεμένο δεν πείθει με το τελικό αποτέλεσμα όντας μετριότατο. Το "Night of the Long Knives" ενώ ξεκινά υποτονικά έχει μια "κορώνα" έναρξης από τον Kiske που μας πάει πίσω στις χρυσές εποχές των Helloween και αξιοπρεπέστατο ρυθμό με σόλο κιθάρα που προκαλεί χαμόγελα, από τα πολύ καλά κομμάτια του δίσκου. Το "Find Shelter" το κρατάει ζωντανό ο Kiske και επιτέλους ο drummer είναι ξύπνιος, ο δε κιθαρίστας τυπικά έχει πολλά να πει. Το "Blood" που ακολουθεί έχει μια "γεμάτη" συναισθηματική ερμηνεία από τον τραγουδιστή του συγκροτήματος, στιχουργικά γεμάτο κλισέ και χιλιοειπωμένες καταστάσεις, αλλά είναι εμφανώς προϊόν αγάπης των μουσικών που απαρτίζουν το συγκρότημα οπότε το αποτέλεσμα είναι αρκετά καλό. Το "When the Deed is Done" θα γίνει αγαπημένο στις συναυλίες τους, καθώς προσφέρεται για τέτοιες καταστάσεις, καλές ερμηνείες και αρκετά "ζυγισμένο" για power rock/metal. Επόμενο το "Throne of the Dawn" με πιο Heavy διαθέσεις και uplifting ρυθμό, ζυγισμένο πολύ καλά θυμίζει μεταγενέστερους Helloween και έχουμε ακόμη ένα συναυλιακό track με απολαυστικές κιθάρες και πολύ καλά φωνητικά. Το "Manhunter" στη συνέχεια έχει Hard Rock αίσθημα και ανάλογες στιχουργικές θεματολογίες, καλό στο σύνολο του αλλά δεν θα το θυμάστε για πάντα. Το τελευταίο κομμάτι του δίσκου "You and I" είναι γλυκανάλατο και κατά τη γνώμη μου αποτυχημένη προσπάθεια για μπαλάντα, πιστεύω ότι οι ακροατές άξιζαν καλύτερο αποτέλεσμα, παρότι καλά δουλεμένο κομμάτι δεν μεταδίδει συναίσθημα.

Όπως θα περίμενε κανείς, οι Unisonic καταλαμβάνουν ένα κενό μεταξύ Hard Rock και Heavy/Power Metal που αρκετός κόσμος δεν φανταζόταν ότι υπήρχε, με επιρροές από Helloween φυσικά λόγω των μελών του.
Ο συγκεκριμένος δίσκος είναι μια αξιοπρεπέστατη δεύτερη προσπάθεια και θα ικανοποιήσει τους φίλους του Kiske/Hansen, τυπικά καλοδουλεμένος με καλές στιγμές και μερικές λιγότερο καλές. Η "ελαφρότητα" που αχνοφαίνεται στα κομμάτια αρκετές φορές είναι ότι πρέπει για το κλίμα του καλοκαιριού που κυκλοφόρησε το CD και ως πείραμα συγκροτήματος εγώ προσωπικά το κρίνω επιτυχημένο, το μόνο κακό είναι ότι κάποιος μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για project και όχι για κλασσικά δεμένο συγκρότημα. Ο Kiske έχει χάσει μερικές από τις ικανότητες του μετά από 30 χρόνια αλλά παραμένει υπολογίσιμος frontman στα πλαίσια που κινείται και ο Hansen είναι σταθερή αξία στις κιθάρες. Είναι ευτύχημα ότι απουσιάζει η υπερβολική φλυαρία του Power ιδιώματος και δανείζονται τα καλά στοιχεία του Hard Rock. Βάλτε το CD στο αυτοκίνητο και ξεκινήστε μια απογευματινή βόλτα.

Βαθμολογία: 8/10

«
Next

Νεότερη ανάρτηση

»
Previous

Παλαιότερη Ανάρτηση

Bradret Evelake

Το Heavy Living είναι ένας ιστότοπος που μέσω της ενημέρωσης, πληροφόρησης και κριτικής, προωθεί το heavy metal και rock είδος μουσικής. Πιστεύουμε ότι αυτή η μουσική είναι μια μορφή τέχνης με υψηλές πολιτιστικές αξίες, καλλιτεχνική δημιουργία και φιλοσοφία στο βαθύτερο πυρήνα της, που έχει παγκοσμίως μεγάλο πλήθος αφοσιωμένων φίλων και οπαδών. .

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Αφηστε ενα σχολιο

Album Reviews