Σημαντικά Νέα

Candles burning



Εκεί λοιπόν στη μαγική δεκαετία των 80's εμφανίστηκε άλλο ένα συγκρότημα επηρεασμένο από τους αρχέγονους Black Sabbath.
Οι Candlemass, πνευματικό τέκνο του Leif Endling, δημιουργήθηκαν το 1984 στα παγωμένα τοπία της Σουηδίας. Είναι αυτοί που επισημοποίησαν τον όρο doom στο μεταλλικό μουσικό στερέωμα. Είναι αυτοί που ανέπτυξαν και διέδωσαν το doom όσο καμία άλλη μπάντα. Πρακτικά ο Leif δεν είναι κάποιος άγριος, γρήγορος και άφταστος μπασίστας. Είναι όμως ο συνθέτης που έφτιαξε και σύνθεσε τα πιο αργόσυρτα και απαισιόδοξα rif-άκια όλων των εποχών. Είναι αυτός που συνεργάστηκε με μερικούς από τους μεγαλύτερους μουσικούς της χώρας του για να εκφράσει αυτό που είχε μέσα στο κεφάλι του....

Εμφανίστηκαν δισκογραφικά το 1986 με το Epicus Doomicus Metalicus ένα άλμπουμ που είναι ακριβώς ότι λέει ο τίτλος του. Μια παρέα από κυρίως session μουσικούς με τον Leif στη μέση ως βασικό συνθέτη. Δίνει κατευθείαν την ρετσινιά του απόκοσμου, μια επική τραγωδία παιγμένη από μεγάλους μουσικούς, μια θεατρική παράσταση που δεν διψάει για χειροκρότημα. Όταν το άκουσα, θεώρησα πολύ περήφανο τον εαυτό μου που αρέσκετε σε τόσο σοβαρές μελωδίες... Ήταν κάτι σαν τέχνη για λίγους... Μειδιασμα και ανατριχίλα σχεδόν σε κάθε τραγούδι...

Ένα χρόνο αργότερα όμως το στοιχειωμένο μυαλό του Σουηδού μπασίστα έχει ολοκληρώσει το καινούργιο line - up και επιστρέφει με το Nightfall, που κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι το καλύτερο doom άλμπουμ όλων των εποχών! Στα φωνητικά ο Messiah Marcolin με φωνή κρύσταλλο, χαρισματικός τραγουδιστής που άνετα θα μπορούσε να τραγουδήσει ακόμη και σε όπερα. Το συνταρακτικό με αυτό το άλμπουμ είναι ότι οι Candlemass επισφραγίζουν τον ήχο τους και δίνουν συνθέσεις που σε ταξιδεύουν συνεχώς στο απέραντο μυστήριο, στη λύπη και στην απογοήτευση, στη ζωή και στο θάνατο, μια βαριά ποιητική συλλογή που θα πλακώσει την ψυχή σου για πάντα... Εύχομαι πραγματικά να μην υπήρξαν άνθρωποι που θέλησαν να είναι αυτό το τελευταίο τους άκουσμα πριν πεθάνουν...

Ένα χρόνο αργότερα το 3ο άλμπουμ Ancient Dreams θα έχει ένα πιο στακάτο αλλά ξερό ήχο που χάνει πολύ σε ατμόσφαιρα συγκριτικά με τους 2 πρώτους. Το κενό θα το καλύψει το Tales of Creation του 89. Εκεί ακούγονται για πρώτη φορά και κάποια γρήγορα περάσματα από την κατά τα άλλα ολοκληρωτικά αργόσυρτη, μυστηριακή και βασανιστικά όμορφη μουσική τους.
Έτσι κλείνει η χρυσή εποχή τους με το τέλος της δεκαετίας.

Η μαγεία των Candlemass μάζεψε πιστούς οπαδούς και ανέβασε στα ουράνια τους μαυροντυμένους Σουηδούς. Θα συνεχίσουν έτσι κλείνοντας μια 10 ετία στις επάλξεις μέχρι την πρώτη τους διάλυση το 1994...

Μετά θα επανέλθουν αλλά αυτά είναι ιστορία... Ακόμη το παλεύει ο γερόλυκος ο Leif. Αλλά τα διαμάντια δεν είναι παντοτινά...