Σημαντικά Νέα

Michael Schenker's Temple of Rock 'Spirit On A Mission'



O Michael Schenker δεν είναι άγνωστος στους φίλους της κιθάρας. Έχοντας περάσει δια πυρός και σιδήρου στην πολύχρονη καριέρα του είναι από τα άτομα που δεν ξεχνά κανείς, όντας η δημιουργική δύναμη σε αρκετά συγκροτήματα της χρυσής περιόδου του Rock.

Με το τελευταίο του project που έχει τον τίτλο Temple of Rock φαίνεται ότι έχει βρει μια ισορροπία που του έλλειπε τα τελευταία χρόνια. Επιστρατεύοντας τους φίλους του από τους Scorpions Herman Rarebell και Francis Buchholz έχει φτιάξει ένα supergroup που αποδίδει και ο ίδιος φαίνεται να το διασκεδάζει.

Το project αυτό έχει ήδη κυκλοφορήσει το "Bridge the Gap" του 2013 με θετικές εντυπώσεις από το κοινό και τώρα έφτασε η ώρα της νέας κυκλοφορίας του 'Spirit On A Mission'.

Η ηχογράφηση του δίσκου ήταν περιπετειώδης με κιθάρες και ταινίες να έχουν κλαπεί, αλλά αυτό τους έδωσε ένα παραπάνω λόγο να βάλουν τα δυνατά τους στο τελικό αποτέλεσμα.

Το "Vigilante Man" που είναι το single του δίσκου μας ανεβάζει ενέργεια με τον δυνατό ρυθμό του και προϊδεάζει το κλίμα που βιώνει κανείς με την ακρόαση. Η ενέργεια διαπερνάει και άλλα κομμάτια του δίσκου όπως τα "Communion" με τ παλιομοδίτικο αίσθημα, το "Let the Devil Scream" που αποπνέει ηλεκτρισμό, το "Wicked" με τις ευρηματικές κιθάρες, το "Bulletproof" με την επιθετική του διάθεση.

Σήμα κατατεθέν του Michael Schenker ως συνθέτη είναι τα μεσαίου ρυθμού δυναμικά riffs και τα γρήγορα αιχμηρά σημεία. Ο δίσκος έχει μοιραστεί σε αυτές τις δύο εκφράσεις και οι δυο συνάδερφοι του από τους Scorpions ταιριάζουν άψογα στο κλίμα. Μια κριτική που θα μπορούσε να κάνει κάποιος είναι η μερική επανάληψη μουσικών πρακτικών αλλά αυτό γίνεται με τέτοιο τρόπο που δεν ενοχλεί γιατί η εκτέλεση είναι εξαιρετική.

Υπάρχουν ιαχές της δεκαετία του 80 και εν μέρη του 70 αλλά ο γάμος τους με τη σύγχρονη εποχή κρίνεται επιτυχημένος. Ο Schenker δεν υπερβάλλει εαυτόν στα κιθαριστικά σόλο και δεν ξεχνά να σταθεί πίσω από τα ρυθμικά μέρη. Ο Herman Rarebell είναι τυπικά καλός στα μέρη του αλλά ίσως πιο laid back από όσο πρέπει. Ο Francis Buchholz είναι σταθερός και πατάει καλά στο feeling που δίνει ο Schenker. Ο White φαίνεται ότι το διασκεδάζει σε αυτό το δίσκο και η απόδοση του είναι πολύ καλή, ταιριάζοντας γάντι στο συγκρότημα.

Συμπερασματικά, ο δίσκος είναι μια αξιόλογη κυκλοφορία και θα αρέσει στους φίλους της Rock σκηνής που μεγάλωσαν με τη μουσική του Michael Schenker ανάμεσα στους άλλους της εποχής.

Βαθμολογία: 8,5/10