Σημαντικά Νέα

Amorphis - 'Under the Red Cloud' review



To 'Under the Red Cloud' είναι το 12ο album των Φινλανδών Amorphis, που έρχεται μετά το 'Circle' του 2013.

1. Under the Red Cloud
2. The Four Wise Ones
3. Bad Blood
4. The Skull
5. Death of a King
6. Sacrifice
7. Dark Path
8. Enemy at the Gates
9. Tree of Ages
10. White Night

Η θεματολογία των στίχων αυτή τη φορά έχουν να κάνουν με φυσικά φαινόμενα και το ανθρώπινο μυαλό, επαναλαμβανόμενες καταστάσεις όπου ελπίδα και αβεβαιότητα εναλλάσσονται, συμβουλή από ανώτερες δυνάμεις.

Το πρώτο κομμάτι 'Under the Red Cloud' έχει ένα ισορροπημένο χαρακτήρα με τα επιλεκτικά growling φωνητικά και το στέρεο ρυθμό, όντας μουσικά αξιόλογο χωρίς υπερβολές με τα πλήκτρα να προσθέτουν αρκετά στο αποτέλεσμα. Το επόμενο 'The Four Wise Ones' ακολουθεί γνωστές Melodic Death Metal φόρμες, χωρίς όμως να προσβάλλει την νοημοσύνη του ακροατή, με τα φωνητικά να μην δένουν με τη μουσική απόλυτα. Το 'Bad Blood' αναφέρεται στα απωθημένα που μπορούν να κάνουν πολύ κακό σε κάποιον, τα progressive μελωδικά στοιχεία παντρεύονται εξαίσια με την σωστή ερμηνεία του Tomi Joutsen. Το 'The Skull' εξιστορεί μια αποστολή ανακάλυψης του εαυτού και χαρακτηρίζεται από τις καταπληκτικές κιθάρες του Esa Holopainen με τα φωνητικά να έχουν εναλλαγές μεταξύ brutal και φυσικών. Το 'Death of a King' έχει μια μυσταγωγική εισαγωγή, βοηθούμενο από την εντυπωσιακή ενορχήστρωση και τα εξαιρετικά ζυγισμένα τύμπανα και κιθάρες καταφέρνει να είναι από τα καλύτερα του δίσκου. Το 'Sacrifice' που έχει και επίσημο music video, είναι ένα μέτριο τυπικό Amorphis κομμάτι νεώτερης περιόδου, θα έλεγα όχι αντιπροσωπευτικό του νέου δίσκου. Το 'Dark Path' είναι ένα ασυμβίβαστο κομμάτι με πολλά growls στα φωνητικά και στιβαρό rythm section με τις εναλλαγές δυναμικών μερών με χαμηλότερων ταχυτήτων, αναμφισβήτητα Amorphis. To 'Enemy at the Gates' δένει τα φωνητικά με τη μουσική και τους στίχους εξαιρετικά και είναι από τα πολύ καλά κομμάτια αυτής της κυκλοφορίας. To 'Tree of Ages' φέρνει στην επιφάνεια τα Folk στοιχεία και το δέσιμο με τα brutal φωνητικά υπό την σκεπή μιας αιχμηρής κιθάρας και των στίχων. Το 'White Night', που έχει τη συμμετοχή της Aleah Stanbridge, έχει έντονα τα progressive στοιχεία και κλείνει το δίσκο αυτό με ενδιαφέρον τρόπο και τις γνωστές εναλλαγές.

Οι Amorphis στην καριέρα τους συνδύαζαν κλασσικά και Folk στοιχεία με το Metal δίνοντας ένα αποτέλεσμα που ξεχώριζε συνθετικά και ηχητικά. Αυτός ο δίσκος είναι ο έκτος με τον Tomi Joutsen στα φωνητικά και όσο περνά ο καιρός νιώθει κανείς πως είναι βασικό συστατικό του συγκροτήματος. Στη νέα κυκλοφορία τα Growl φωνητικά αντιπροσωπεύουν τη μισή χρονική διάρκεια των φωνητικών και τα μελωδικά ενώνονται απρόσκοπτα με αυτά. Με τα progressive στοιχεία το συγκρότημα δείχνει την μουσική του ικανότητα και κατάρτιση, με την αλληλεπίδραση των Holopainen και του Santeri Kallio να είναι σε σημεία εντυπωσιακή. Συνολικά αυτός ο δίσκος είναι από τις πιο δυνατές κυκλοφορίες με τον Joutsen στα φωνητικά και ένα αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι δεν έχει κομμάτια που άπλα γεμίζουν το χρόνο, όσο δυνατός/εστιασμένος είναι στην αρχή είναι και στο τέλος.

Βαθμολογία: 9/10