Σημαντικά Νέα

Iron Maiden - 'The Book Of Souls' review



Πέντε χρόνια μετά το "The Final Frontier" οι Iron Maiden, μετά από περιπέτειες με τα προβλήματα υγείας του τραγουδιστή τους Bruce Dickinson, κυκλοφόρησαν το διπλό 16ο τους δίσκο 'The Book Of Souls'.

Πέρα από ότι είναι ο πρώτος διπλός δίσκος των Iron Maiden είναι και ο μεγαλύτερος σε διάρκεια στα 92 λεπτά. Η ηχογράφηση έγινε στα Guillaume Tell Studios με παραγωγό τον Kevin Shirley το διάστημα Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος του 2014. Το θέμα του δίσκου είναι αυτό της αιωνιότητας των ψυχών και ο πολιτισμός που έχει επιλεχθεί είναι οι Μάγια, που εμφανίζονται στο εξώφυλλο στο πρόσωπο του Eddie.

"The Book Of Souls":

Δίσκος 1:

01. If Eternity Should Fall
02. Speed of Light
03. The Great Unknown
04. The Red and the Black
05. When the River Runs Deep
06. The Book of Souls

Δίσκος 2:

01. Death or Glory
02. Shadows of the Valley
03. Tears of a Clown
04. The Man of Sorrows
05. Empire of the Clouds

Το "If Eternity Should Fall" ξεκινά με μυσταγωγία ξεσπώντας στην συνέχεια και με τον Dickinson σε μεγάλη φόρμα , ο δε Steve Harris τα δίνει όλα επιτρέποντας στο συγκρότημα να πατήσει σε στέρεα βάση. Το "Speed of Light", που είναι και το single του δίσκου, είναι ένα τυπικό Iron Maiden κομμάτι της τελευταίας περιόδου και είναι το κομμάτι που δεν ταιριάζει με το υπόλοιπο album σε ύφος, όντας γρήγορο με Rock διάθεση και τρελό κέφι από όλους, χωρίς όμως να έχει κάτι το ιδιαίτερο να δώσει. Στο "The Great Unknown" οι κιθάρες έχουν τον πρώτο λόγο και οι κλασσικές Maiden αλλαγές στο ρυθμό μαζί με ένα κουρασμένο τραγουδιστή και τους αόριστους στίχους έχουν αποτέλεσμα ένα λησμονήσιμο κομμάτι. Το "The Red and the Black", που έχει διάρκεια 13:33, είναι ένα κομμάτι με καταπληκτικές μουσικές ιδέες και υλοποίηση αυτών που προδίδεται από τους στίχους και την ερμηνεία αυτών καταλήγοντας να μην απογειώνεται ως σύνθεση. Το "When the River Runs Deep" είναι από τα καλύτερα του δίσκου με καλές ιδέες και εκτέλεση από το συγκρότημα και τον Dickinson να διατηρεί ισορροπίες. Το "The Book of Souls", που έχει δανείσει το τίτλο του στο δίσκο, είναι ένα καταπληκτικό τραγούδι, ευρηματικό και με εξαιρετικές ερμηνείες από όλους, θυμίζοντας Maiden εποχής "Powerslave". To "Death or Glory" θυμίζει με τη θεματολογία του το "aces high", με τη δομή του να είναι παρόμοια αλλά και με τις διαφοροποιήσεις στα σημεία καταφέρνει να είναι ξεχωριστό, αξιομνημόνευτο και από τα καλά αυτής της κυκλοφορίας. Το "Shadows of the Valley" ξεχωρίζει για την ωραία ερμηνεία του Dickinson και για τον ισορροπημένο χαρακτήρα του. Το "Tears of a Clown" έχει μια αίσθηση κλασσικού ήχου του συγκροτήματος με τις κιθάρες να έχουν εμπνευσμένη εκτέλεση και τον τραγουδιστή να αποδίδει σωστά τους στίχους και το αίσθημα του κομματιού. Το "The Man of Sorrows" δεν είναι από τα καλύτερα του δίσκου, παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες του Dickinson, αποτυγχάνοντας να αποδώσει συναίσθημα και ουσία, όντας ένα μέτριο κομμάτι. Το τελευταίο του δίσκου "Empire of the Clouds" είναι ένα επικό σε διάρκεια 18λεπτο κομμάτι με τη κινηματογραφική του αφήγηση να μας ταξιδεύει σε μια ιστορία του Dickinson και να αποτελεί την πιο φιλόδοξη προσπάθεια της μπάντας μέχρι σήμερα και ένα ταιριαστό κλείσιμο στο "The Book of Souls".

Ποιος να το φανταζόταν ότι μετά από 30 χρόνια οι Iron Maiden θα είχαν τόσο πολύπλοκες συνθέσεις που θα έμπαιναν στα εδάφη του Progressive Metal. Αυτή η μετάβαση έγινε σταδιακά και έχει αλλάξει το ήχο τους αποξενώνοντας μερικούς οπαδούς που περιμένουν να ακούσουν απλές συνθέσεις με δυναμικό όπως παλιά ήχο. Αυτό το album έχει ιαχές "Seventh Son of a Seventh Son", όντας ένα βήμα πριν να μπορεί να χαρακτηριστεί concept album. Η διάθεση στα περισσότερα κομμάτια είναι progressive και μπορεί ως σύνολο η κυκλοφορία "The Book of Souls" να χαρακτηριστεί από τις καλύτερες τους τα τελευταία 20 χρόνια και πνευματικός διάδοχος του "Seventh Son of a Seventh Son" στη δισκογραφία των Maiden. To συγκρότημα είναι δεμένο και ο Bruce Dickinson τα δίνει όλα όπου χρειάζεται και κάποιες φορές αυτό δεν είναι αρκετό. Η διάρκεια των κομματιών είναι μεγάλη χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο και φαίνεται ότι το συγκρότημα έχει υπερεκτιμήσει τις δυνατότητες του στη συγγραφή πολύπλοκης μουσικής. Συνολικά όμως ως κυκλοφορία είναι από τις καλύτερες τους με δεμένο live ήχο και έξυπνες ιδέες διάσπαρτες στο δίσκο.

Βαθμολογία: 9/10